Üç Şube

Gücün Mimarisi

Kurucular yeni yeni bir krala karşı savaş çıkmıştı. Yoğunlaşmış güçten korkmaktaydılar. Bu nedenle hükümeti üç ayrı şubeye böldüler:

Yasama (Kongre) — yasaları yapar. Senato ve Temsilciler Meclisine bölünmüştür.

Yürütme (Başkan) — yasaları uygular. Orduyu yönetir. Dış politikayı yürütür.

Yargı (Yüksek Mahkeme ve federal mahkemeler) — yasaları yorumlar. Eylemlerin anayasal olup olmadığına karar verir.

Her şube diğerlerini kontrol edebilir. Başkan yasaları veto edebilir. Kongre vetolara karşı çıkabilir. Mahkemeler yasaları anayasaya aykırı diye kaldırabilir. Kongre Başkan'ı veya federal yargıçları suçlamaya çıkarabilir.

Bu sisteme kontrol ve denge denir ve bütün amacı hiçbir kişi veya grubun çok fazla güç almamasını sağlamaktır.

İlk On Değişiklik

Haklar Bildirgesi

Orijinal Anayasa hükümeti yapısını tanımlıyordu ama bireysel haklar hakkında çok az şey söylemişti. Pek çok kişi açık korumalarsız onu desteklemeyi reddetti.

Yani 1791'de ilk on değişiklik eklendi. Bunlara Haklar Bildirgesi denir.

1. Değişiklik — Konuşma, din, basın, toplantı ve dilekçe özgürlüğü. Hükümet sizi sessiz kılamaz, bir dini size dayatamaz veya gazeteleri kapatamaz.

2. Değişiklik — Silah saklama ve taşıma hakkı. Modern politikada en tartışılan değişikliklerden biri.

4. Değişiklik — Mantıksız aramalar ve el koymalardan koruma. Polis izin olmadan evinizi arayamaz.

5. Değişiklik — Kendinize karşı tanıklık yapmaya zorlanamazsınız. 'Beşinci'ye başvurma' buradan gelir.

Bu değişiklikler size haklar vermez — zaten sahip olduğunuz hakları tanır ve hükümeti bunları almasını yasaklar.

Amerika'yı Dönüştüren Değişiklikler

Her Şeyi Değiştiren Değişiklikler

Anayasa değiştirilmek üzere tasarlandı — Madde V süreci belirler. Kasıtlı olarak zordur (Kongresi'nin üçte ikisi artı eyalet yasama organlarının dörtte üçü), bu da değişikliklerin yalnızca geniş bir uzlaşma olduğunda kabul edildiği anlamına gelir.

Bazı değişiklikler, orijinal belgenin gideremediği derin haksızlıkları düzeltti:

13. Değişiklik (1865) — Köleliği kaldırdı. Buraya ulaşmak bir iç savaş aldı.

14. Değişiklik (1868) — Tüm kişiler için yasalar kapsamında eşit koruma. Bu değişiklik, neredeyse başka herhangi birinden daha fazla Yüksek Mahkeme davasında kullanılmıştır.

15. Değişiklik (1870) — Oy verme hakkı ırka dayanarak reddedilemez. (Uygulamada, devletler bunu başka bir yüzyıl boyunca devriye alma yollarını buldu.)

19. Değişiklik (1920) — Kadınlar oy verme hakkını kazandı. 131 yıl aldı.

26. Değişiklik (1971) — 18 yaşındakiler oy verme hakkını kazandı. Argüman: asker alınmak ve savaşa gönderilmek için yeterince yaşlıysanız, oy vermek için de yeterince yaşlısınız.

Deseni fark edin: Anaysa'nın tarihi 'Biz Halk'ta 'halk' sözcüğünün yavaş ve acılı bir genişlemesidir.

Sisteme Yerleştirilmiş Gerilimler

Anayasal Gerilimler

Anaysa her soruyu çözmez — bunlar hakkında tartışmak için bir çerçeve oluşturur. Amerikan yaşamındaki bazı en büyük gerilimler doğrudan belgeden gelir:

Federal vs. eyalet gücü — 10. Değişiklik, federal hükümete verilmeyen güçlerin eyaletlere ait olduğunu söyler. Ama 'gerekli ve uygun' maddesi Kongreye esneklik verir. Bu gerilim İç Savaş'tan mariuana yasallaştırmasına kadar tartışmaları beslemişdir.

Bireysel haklar vs. toplu güvenlik — Haklarınız mutlak değildir. Kalabalık bir tiyatroda 'ateş' diye bağıramazsınız. Ama sınır nerede? Her nesil onu yeniden çizer.

Çoğunluk kuralı vs. azınlık hakları — Demokrasi çoğunluğun karar vermesi anlamına gelir. Ama Haklar Bildirgesi azınlıkları çoğunluktan korur. Bu ilkeler çarpıştığında ne olur?

Bu gerilimler kusur değildir. Kurucular bunları kasıtlı olarak inşa ettiler, çünkü katı kuralların kırıldığını biliyorlardı. Esnek çerçeveler bükülebilir.

Anaysa ve Siz

Anaysa Sizi Şu Anda Nasıl Etkiliyor

Anaysa'dan etkilenmesi için 18 yaşına kadar beklemeniz gerekmez. Bir öğrenci olarak hayatınızı her gün şekillendirir:

Okulda Konuşma Özgürlüğü — Yüksek Mahkeme Tinker v. Des Moines (1969) davasında, öğrencilerin 'okul kapısında anayasal haklarından vazgeçmediğine' hüküm vermiştir. Siyasi bir kol bandı taşıyabilir, bir makale yazabilir veya fikir ifade edebilirsiniz — okul operasyonlarını önemli ölçüde bozmadığı sürece.

Arama ve El Koyma — Okullar çantanızı veya sırt çantanızı arayabilir, ancak mahkemeler sınırlar koymuştur. Standart polisininkinden düşüktür (makul şüphe vs. makul sebep), ama haklarınız yine de mevcuttur.

Din Özgürlüğü — Okullar sizi dua etmeye veya bir dini tanıtmaya zorlayamaz. Ama özel olarak dua etme, dini kulüpler oluşturma ve dini görüşleri ifade etme hakkınız vardır.

Yasal Süreç — Eğer uzaklaştırmaya veya ihraç edilmeye karşı karşıya gelirseniz, bilgilendirilme ve duruşma hakkınız vardır. Hükümet (kamu okulları dahil) sizi adil bir süreç olmadan cezalandıramaz.

Anaysa, bir müzedeki soyut bir belge değildir. Bu sebeple okulunuz sizi duruşma olmadan ihraç edemez, bayrak selamlamaya zorlayamaz ve makul sebep olmadan sizi arayamaz.